***سکوت***

بهانه ای که ندارم...دلم روانه ی توست

اگرچه این غزلم هم سر بهانه ی توست

دلم گرفت و نوشتم تورا کنار خودم !

درون دفتر شعرم سرم به شانه ی توست

" دوباره پلک دلم می پرد نشانه ی چیست؟ "

عجب سوال قشنگی ، واین نشانه ی توست

زمان، به وقت رسیدن،  به  جمعه ای کوک است

...وزنگ ممتد ساعت ، ببین ، زمانه ی  توست

قبول، صحنه ی چشمم غریب و ناجور است

" کرم نما و فرود آ که خانه خانه ی توست "